Eyefeel w komunikacji i edukacji – praktyczne szkolenie online

Eyefeel jest programem przeznaczonym do tworzenia oraz wykorzystywania treści edukacyjnych, terapeutycznych i komunikacyjnych. Może pracować jako samodzielna aplikacja na urządzeniu z systemem Windows albo jako moduł wykorzystywany razem z systemami C-Eye. Jego funkcje obejmują między innymi animacje, gry, plansze do komunikacji, wirtualne klawiatury, odtwarzanie multimediów oraz Edytor Prezentacji, który umożliwia tworzenie własnych materiałów. Aktualny katalog AssisTech z 2026 roku potwierdza również dostępność bezpłatnej 14-dniowej wersji testowej.

Szkolenie nie jest jednak prezentacją kolejnych przycisków programu. Jego celem jest pokazanie, jak wykorzystywać funkcje Eyefeel w sposób wynikający z potrzeb użytkownika. Inaczej projektuje się materiał służący do wyboru, inaczej aktywność edukacyjną, a jeszcze inaczej tablicę umożliwiającą samodzielne tworzenie wypowiedzi. Dlatego obsługę techniczną łączymy z analizą komunikacji, sposobu dostępu, poziomu obciążenia użytkownika i celu konkretnej aktywności.

Czym jest Eyefeel i czym nie jest?

Jednym z najważniejszych uporządkowań jest rozróżnienie programu od urządzenia śledzącego wzrok. Eyefeel sam w sobie nie jest eye trackerem. Jest aplikacją komputerową, którą można obsługiwać standardowym sposobem dostępu. Sterowanie spojrzeniem staje się możliwe po wykorzystaniu systemu C-Eye albo odpowiedniego urządzenia eye tracking zainstalowanego przy komputerze. AssisTech wyraźnie wskazuje, że zewnętrzny eye tracker nie jest elementem samodzielnej licencji programu.

To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne. Osoba zainteresowana programem nie powinna zakładać, że jego zakup automatycznie zapewnia dostęp wzrokowy. Z drugiej strony Eyefeel może być poznawany, konfigurowany i wykorzystywany do przygotowywania treści również bez eye trackera. Dzięki temu podczas szkolenia można pracować z wersją demonstracyjną programu, analizować Edytor Prezentacji oraz projektować materiały, nawet jeśli uczestnik nie posiada własnego urządzenia śledzącego spojrzenie.

Od gotowych aktywności do własnych materiałów

Eyefeel zawiera gotowe zasoby, między innymi animacje edukacyjne i terapeutyczne, gry, plansze komunikacyjne, wirtualne klawiatury oraz narzędzia multimedialne. Gotowe elementy mogą być użyteczne, ale nie powinny automatycznie wyznaczać przebiegu pracy. Ich wybór powinien odpowiadać możliwościom konkretnej osoby, celowi aktywności oraz sposobowi, w jaki użytkownik może dokonywać wyboru.

Dlatego ważną częścią szkolenia jest nauka oceny materiału przed jego użyciem. Zastanawiamy się, czego dana aktywność wymaga wzrokowo, ruchowo, językowo i poznawczo. Sprawdzamy, czy liczba elementów nie jest nadmierna, czy ich rozmieszczenie jest czytelne oraz czy sposób prezentacji pozwala użytkownikowi zrozumieć zadanie. Nie zakładamy, że atrakcyjna animacja będzie odpowiednia dla każdego człowieka ani że wykonanie ćwiczenia jest równoznaczne z rozwojem określonej funkcji.

Edytor Prezentacji – najważniejsza część praktyczna

Jedną z najbardziej użytecznych funkcji Eyefeel jest Edytor Prezentacji. Pozwala tworzyć własne treści, dodawać zdjęcia i filmy oraz przygotowywać plansze komunikacyjne. Oficjalne materiały AssisTech wskazują również możliwość wykorzystania edytora do personalizowania zasobów zgodnie z potrzebami użytkownika.

Na szkoleniu uczymy się projektować prezentacje od początku, ale nie traktujemy samego ukończenia planszy jako celu. Najpierw określamy jej funkcję. Materiał może wspierać rozumienie sytuacji, dokonywanie wyborów, ćwiczenie określonych umiejętności albo komunikowanie własnych treści. Dopiero później dobieramy strukturę, liczbę pól, rodzaj materiału wizualnego i sposób przechodzenia między ekranami.

Takie podejście pozwala uniknąć tworzenia pomocy, które są technicznie poprawne, ale nie odpowiadają możliwościom użytkownika. Uczestnicy uczą się projektować rozwiązania funkcjonalne, a nie tylko atrakcyjne wizualnie.

Tablica komunikacyjna nie jest tym samym co ćwiczenie

Eyefeel pozwala przygotowywać materiały o różnych funkcjach. Warto jednak zachować jasną granicę między zadaniem terapeutycznym, wsparciem wizualnym i narzędziem komunikacyjnym. Ćwiczenie, w którym użytkownik wybiera prawidłową odpowiedź, nie staje się automatycznie AAC tylko dlatego, że wskazanie odbywa się wzrokiem. Podobnie zestaw obrazków wykorzystywany do treningu poznawczego nie musi umożliwiać swobodnego przekazywania własnych treści.

W przypadku tablic komunikacyjnych pytamy przede wszystkim, co użytkownik może za ich pomocą powiedzieć. Czy może rozpocząć rozmowę, odmówić, skomentować, zadać pytanie, wyrazić ocenę lub poprawić partnera? Czy dostępne słownictwo pozwala mu przekazać coś, czego osoba przygotowująca planszę wcześniej nie przewidziała? Dopiero taka analiza pokazuje, czy tworzymy rzeczywiste narzędzie ekspresji.

Na szkoleniu uczymy się rozpoznawać te różnice. Pozwala to wykorzystywać Eyefeel zarówno w edukacji i terapii, jak i do komunikacji, bez mieszania odmiennych celów pracy.

Pasek mowy i budowanie wypowiedzi

W Edytorze Prezentacji można przygotowywać plansze komunikacyjne wykorzystujące pasek mowy. Funkcja ta pozwala organizować elementy w taki sposób, aby wskazywane treści tworzyły wypowiedź. Producent wymienia ją wśród możliwości przeznaczonych do projektowania własnych zasobów AAC.

Tworzenie tablic z paskiem mowy wymaga jednak czegoś więcej niż rozmieszczenia kilku rzeczowników. Użytkownik potrzebuje dostępu do zróżnicowanego języka, obejmującego czasowniki, określenia, zaimki, słowa społeczne oraz słownictwo indywidualne. Układ powinien odpowiadać jego możliwościom dostępu, ale nie może niepotrzebnie ograniczać możliwości językowych.

W praktycznej części szkolenia analizujemy więc relację między liczbą pól a funkcjonalnością systemu. Zwracamy uwagę na to, że większe pole nie zawsze oznacza lepszy dostęp, podobnie jak większa liczba symboli nie oznacza automatycznie lepszego systemu. Każda decyzja powinna wynikać z obserwacji konkretnej osoby.

Eye tracking jako sposób dostępu

Technologia śledzenia wzroku może umożliwiać obsługę komputera osobom, które z powodu znacznych ograniczeń ruchowych nie mogą skutecznie korzystać z myszy, ekranu dotykowego lub klawiatury. Literatura AAC pokazuje jednak, że jakość dostępu wzrokowego zależy od wielu czynników: możliwości okulomotorycznych, ustawienia sprzętu, pozycji użytkownika, wielkości elementów, warunków środowiskowych i zmęczenia.

Fager i współpracownicy zwracają uwagę, że alternatywne sposoby dostępu powinny być dobierane indywidualnie, ponieważ rozwiązanie efektywne w jednej sytuacji może stać się niedokładne lub męczące w innym środowisku. Dotyczy to również eye trackingu. Nie wystarczy więc stwierdzić, że użytkownik „patrzy na ekran”. Potrzebna jest obserwacja dokładności, stabilności, wysiłku oraz możliwości powtarzalnego dokonywania wyboru.

Szkolenie Eyefeel pokazuje możliwości współpracy programu z dostępem wzrokowym, ale nie zastępuje pełnej oceny funkcjonalnej użytkownika ani specjalistycznego szkolenia z konfiguracji konkretnego eye trackera.

Fiksacja wzroku a intencjonalny wybór

W pracy z technologią wzrokową szczególnie ważna jest ostrożność interpretacyjna. Zarejestrowanie spojrzenia na określonym miejscu ekranu wskazuje, gdzie znajdował się wzrok użytkownika, ale samo w sobie nie pozwala przesądzić o znaczeniu tego zachowania. Wilkinson i Mitchell zwracają uwagę na trudności związane między innymi z interpretowaniem fiksacji jako uwagi oraz z kalibracją u osób z niepełnosprawnościami.

Dlatego nie uczymy, że każda dłuższa fiksacja oznacza świadomą decyzję. W analizie zachowania znaczenie mają powtarzalność, kontekst, warunki prezentacji oraz możliwość sprawdzenia odpowiedzi w kolejnych próbach. Jest to szczególnie ważne wtedy, gdy program wykorzystujemy z osobami o bardzo ograniczonych możliwościach ruchowych, u których terapeuta może mieć skłonność do przypisywania nadmiernego znaczenia niewielkim reakcjom.

Dobra praktyka wymaga rozdzielania tego, co rzeczywiście obserwujemy, od tego, co na podstawie obserwacji wnioskujemy.

Projektowanie pól z myślą o dostępie wzrokowym

Projektowanie planszy obsługiwanej wzrokiem różni się od przygotowania materiału sterowanego myszą. Znaczenie mają wielkość elementów, odległości między nimi, rozmieszczenie na ekranie oraz czas potrzebny do wykonania wyboru. Należy uwzględnić również możliwość przypadkowego zatrzymywania wzroku i obciążenie wynikające z dłuższego korzystania z systemu.

Nie istnieje jedna optymalna liczba pól właściwa dla wszystkich użytkowników. Zbyt mała liczba elementów może ograniczać język i możliwości działania. Zbyt duże zagęszczenie może utrudniać precyzyjne wskazanie, szczególnie w początkowym okresie korzystania z eye trackingu. Rozwiązanie powinno być testowane i modyfikowane na podstawie rzeczywistego wykonania.

Przegląd Perfect i współpracowników dotyczący technologii eye gaze u dzieci i młodzieży wskazuje, że na powodzenie wykorzystania systemu wpływają nie tylko cechy sprzętu, ale również czynniki osobiste i środowiskowe. Szczególnie istotne okazało się odpowiednie wsparcie profesjonalistów i opiekunów.

Eyefeel w edukacji

Program zawiera funkcje, które mogą być używane w aktywnościach edukacyjnych. Możliwość wprowadzania własnych fotografii, filmów i elementów interaktywnych pozwala dostosować materiał do aktualnego tematu zajęć oraz doświadczeń konkretnego ucznia. Dzięki temu nauczyciel lub terapeuta nie musi ograniczać się do gotowych ćwiczeń producenta.

Personalizacja powinna jednak dotyczyć nie tylko treści. Ważny jest również poziom złożoności zadania, sposób udzielania instrukcji i wymagany rodzaj odpowiedzi. Materiał może zostać przygotowany tak, aby użytkownik dokonywał wyboru, inicjował aktywność, odpowiadał na pytanie lub wykorzystywał planszę do komentowania sytuacji.

Samo używanie programu nie oznacza automatycznie edukacji włączającej. O włączeniu decyduje możliwość rzeczywistego uczestniczenia w aktywności wraz z innymi osobami. Technologia może ten dostęp zwiększać, jeżeli została odpowiednio dobrana i nie tworzy osobnego świata zadań przeznaczonych wyłącznie dla jednego ucznia.

Gry, animacje i aktywności terapeutyczne

Eyefeel zawiera również gry oraz animacje określane przez producenta jako edukacyjne i terapeutyczne. Mogą one służyć do organizowania aktywności, budowania zainteresowania ekranem lub ćwiczenia korzystania z interfejsu. Nie będziemy jednak powtarzać ze starego opisu stwierdzeń, że program sam „poprawia komunikację”, „wspiera rozwój poznawczy” albo zwiększa skuteczność rehabilitacji. Funkcja programu nie jest równoznaczna z udowodnionym efektem terapeutycznym.

Na szkoleniu zwracamy uwagę na formułowanie celu przed rozpoczęciem aktywności. Jeśli używamy gry do nauki sposobu wyboru, oceniamy właśnie dostęp i sposób obsługi. Jeżeli zadanie dotyczy określonej funkcji poznawczej, potrzebujemy adekwatnego sposobu obserwowania jej wykonania. Taka dyscyplina chroni przed nadinterpretacją zachowania użytkownika i pozwala świadomiej korzystać z gotowych zasobów.

Program może być narzędziem pracy terapeuty. To terapeuta odpowiada jednak za dobór celu, przebieg interwencji i interpretację obserwowanych zmian.

Dzieci i osoby dorosłe

Materiały producenta wskazują możliwość wykorzystywania Eyefeel zarówno z dziećmi, jak i osobami dorosłymi mającymi znaczne ograniczenia ruchowe lub komunikacyjne. Program może być używany również przez osoby, które pozostają świadome, ale nie mają funkcjonalnego sposobu mówienia lub obsługiwania standardowego interfejsu.

Wiek użytkownika powinien mieć realne znaczenie dla przygotowywanej treści. Dorosłej osobie nie proponujemy infantylnych materiałów wyłącznie dlatego, że potrzebuje prostszego interfejsu. Uproszczenie sposobu dostępu nie oznacza uproszczenia tożsamości człowieka. W pracy z dzieckiem równie istotne jest natomiast uwzględnienie jego zainteresowań, środowiska edukacyjnego i możliwości uczestniczenia w zabawie oraz relacjach z rówieśnikami.

Edytor daje możliwość tworzenia treści osobistych, dlatego podczas szkolenia szczególną uwagę poświęcamy temu, aby personalizacja nie oznaczała jedynie zmiany zdjęcia w gotowym szablonie.

Partner i środowisko technologiczne

Sprawne korzystanie z programu zależy nie tylko od użytkownika. Ktoś musi przygotować sprzęt, uruchomić odpowiedni materiał, zadbać o pozycję i rozwiązać problemy techniczne. W przypadku eye trackingu rola osoby wspierającej może obejmować także ustawienie urządzenia oraz zapewnienie warunków umożliwiających skuteczną pracę.

Przegląd Perfect i współpracowników pokazał, że profesjonalne i opiekuńcze wsparcie było jednym z najważniejszych czynników ułatwiających wykorzystanie technologii eye gaze przez dzieci i młodzież z niepełnosprawnościami złożonymi. Jednocześnie bariery techniczne, zmęczenie i czynniki środowiskowe mogły ograniczać wykorzystanie sprzętu nawet wtedy, gdy użytkownik potrafił z niego korzystać.

Dlatego przygotowanie partnera jest integralną częścią myślenia o technologii. Program nie powinien trafiać do użytkownika bez osób, które rozumieją sposób jego działania i potrafią dostosować sytuację do bieżących możliwości.

Przygotowanie do szkolenia

Szkolenie ma charakter online i odbywa się na platformie MyOwnConference. Przed spotkaniem uczestnicy powinni przygotować komputer z dostępem do Internetu oraz pobrać wersję demonstracyjną Eyefeel. Aktualny katalog producenta potwierdza, że demo jest udostępniane bezpłatnie przez 14 dni.

Najlepiej uruchomić wersję testową na takim urządzeniu, na którym uczestnik będzie mógł równolegle wykonywać omawiane czynności. Do poznawania programu i pracy w Edytorze Prezentacji nie jest wymagane posiadanie eye trackera. Jeżeli uczestnik chce później wykorzystywać sterowanie wzrokiem, potrzebny będzie kompatybilny sprzęt lub system C-Eye. Samo szkolenie nie obejmuje urządzenia ani licencji pełnej wersji Eyefeel.

Po zakupie informacje umożliwiające wejście do pokoju szkoleniowego są przesyłane przed wydarzeniem. Uczestnicy mogą zadawać pytania podczas zajęć za pośrednictwem czatu.

Co uczestnik powinien umieć po szkoleniu?

Po zakończeniu zajęć uczestnik powinien orientować się w strukturze programu, potrafić korzystać z jego podstawowych zasobów oraz samodzielnie przygotować prostą prezentację lub tablicę dopasowaną do określonego celu. Powinien także rozumieć różnicę pomiędzy samą aplikacją a technologią eye tracking oraz znać podstawowe czynniki wpływające na dostęp wzrokowy.

Równie istotna jest umiejętność krytycznej oceny materiału. Uczestnik powinien potrafić określić, czy przygotowany ekran służy komunikacji, edukacji czy ćwiczeniu terapeutycznemu oraz czy jego struktura odpowiada możliwościom użytkownika. Nie chodzi więc wyłącznie o poznanie technicznych funkcji Edytora.

Tak rozumiany efekt szkolenia jest bardziej użyteczny w praktyce niż zapamiętanie kolejności klikania. Interfejs programu może się zmienić. Zasady świadomego projektowania pozostają znacznie bardziej uniwersalne.

Dla kogo jest szkolenie Eyefeel?

Szkolenie jest przeznaczone dla neurologopedów, logopedów, pedagogów, nauczycieli, terapeutów zajęciowych, psychologów i innych osób pracujących z użytkownikami wymagającymi wsparcia komunikacyjnego, edukacyjnego lub alternatywnego dostępu do komputera. Może być przydatne także dla opiekunów i członków zespołów, które posiadają już system C-Eye albo rozważają wykorzystanie Eyefeel w swojej placówce.

Nie wymagam wcześniejszej znajomości programu. Zajęcia rozpoczynają się od podstaw i prowadzą do samodzielnego tworzenia treści. Osoby potrzebujące znacznie szerszego przygotowania dotyczącego samego C-Eye, kalibracji i pracy klinicznej z systemem powinny wybrać odrębne szkolenie poświęcone C-Eye.

Takie rozdzielenie ofert jest celowe. Szkolenie Eyefeel koncentruje się na programie, jego zasobach i projektowaniu treści, natomiast szkolenie C-Eye obejmuje znacznie szerszy zakres pracy z technologią śledzenia wzroku.

Prowadząca szkolenie

Szkolenie prowadzi mgr Edyta Tyszkiewicz – pedagog, neurologopeda, psychotraumatolog i terapeuta zajęciowy, specjalizująca się w komunikacji alternatywnej i wspomagającej oraz neurorehabilitacji. W praktyce zawodowej pracuje z dziećmi i osobami dorosłymi o złożonych potrzebach komunikacyjnych oraz wykorzystuje rozwiązania wysokiej i niskiej technologii.

Prowadzi szkolenia i superwizje AAC oraz pracuje dydaktycznie i badawczo. Jest doktorantką Kolegium Doktorskiego Akademii Kujawsko-Pomorskiej, a jej badania dotyczą języka wspomaganego, struktury interakcji i aktywności użytkowników AAC. Doświadczenie w pracy z systemami C-Eye i Eyefeel pozwala łączyć podczas zajęć wiedzę techniczną z analizą funkcjonalności narzędzia w rzeczywistych sytuacjach.

Celem szkolenia nie jest przekonanie uczestników, że Eyefeel powinien być używany przez każdą osobę niemówiącą. Jest nim nauczenie świadomego korzystania z programu wtedy, gdy odpowiada on potrzebom konkretnego użytkownika.

Eyefeel jako narzędzie podporządkowane użytkownikowi

Technologia może zwiększać dostęp do aktywności, nauki i komunikacji, ale jej skuteczność zależy od dopasowania do człowieka. Systematyczny przegląd dotyczący eye gaze assistive technology pokazał, że rezultaty są powiązane nie tylko z możliwościami sprzętu, lecz także ze wsparciem profesjonalistów, opiekunów oraz warunkami środowiskowymi.

Dlatego w pracy z Eyefeel nie zaczynamy od pytania, jakie ćwiczenie uruchomić. Najpierw ustalamy, jaki jest cel, jaki sposób dostępu ma użytkownik oraz czego potrzebuje w danej sytuacji. Dopiero wtedy wybieramy gotowy zasób albo tworzymy własny materiał w Edytorze Prezentacji.

Dobrze wykorzystany Eyefeel może być elastycznym środowiskiem do przygotowywania spersonalizowanych aktywności i pomocy. Jego wartość nie wynika jednak z samego faktu używania technologii. Wynika z tego, czy technologia rzeczywiście zwiększa możliwość działania, uczenia się lub komunikowania się konkretnego człowieka.

Bibliografia

AssisTech Sp. z o.o. (2026). Katalog produktów 2026 – eyefeel®. Aktualne informacje o funkcjach programu, Edytorze Prezentacji, wersji demonstracyjnej i wymaganiach sprzętowych.
Katalog AssisTech 2026 – PDF

AssisTech Sp. z o.o. eyefeel® – komunikacja za pomocą wzroku z systemem C-Eye. Informacje producenta dotyczące samodzielnej aplikacji, integracji z C-Eye, eye trackingu oraz Edytora Prezentacji.
Eyefeel – oficjalna strona AssisTech

Perfect, E., Hoskin, E., Noyek, S., & Davies, T. C. (2020). A systematic review investigating outcome measures and uptake barriers when children and youth with complex disabilities use eye gaze assistive technology. Developmental Neurorehabilitation, 23(3), 145–159. DOI: 10.1080/17518423.2019.1600066. Przegląd objął 11 badań i wskazał znaczenie zarówno rezultatów komunikacyjnych, jak i czynników środowiskowych oraz profesjonalnego wsparcia.
Perfect i wsp. 2020 – DOI

Fager, S., Beukelman, D. R., Fried-Oken, M., Jakobs, T., & Baker, J. (2012). Access Interface Strategies. Assistive Technology, 24(1), 25–33. DOI: 10.1080/10400435.2011.648712.
Fager i wsp. – DOI

Fager, S. K., Fried-Oken, M., Jakobs, T., & Beukelman, D. R. (2019). New and emerging access technologies for adults with complex communication needs and severe motor impairments: State of the science. Augmentative and Alternative Communication, 35(1), 13–25. DOI: 10.1080/07434618.2018.1556730.
Fager i wsp. 2019 – DOI

Wilkinson, K. M., & Mitchell, T. (2014). Eye tracking research to answer questions about augmentative and alternative communication assessment and intervention. Augmentative and Alternative Communication, 30(2), 106–119. DOI: 10.3109/07434618.2014.904435.
Wilkinson & Mitchell 2014 – DOI