AAC w domu – na start

Pakiet PDF „AAC w domu – na start” pomaga budować komunikację tam, gdzie dzieje się codzienne życie. Dom daje wiele naturalnych okazji do używania języka.

Poranek, posiłek, zabawa, odpoczynek i wieczór mogą stać się sytuacjami komunikacyjnymi. Dlatego nie trzeba zamieniać codzienności w kolejne zajęcia terapeutyczne.

Zestaw zawiera 11 produktów PDF dotyczących komunikacji, rutyn, planowania oraz relacji rodzinnych. Poszczególne materiały pełnią różne funkcje.

Jedne pomagają przewidywać przebieg dnia. Z kolei inne zapewniają szybki dostęp do potrzebnego słownictwa. Kolejne wspierają modelowanie AAC.

Ponadto pakiet uwzględnia przygotowanie partnerów komunikacyjnych. Znajdują się w nim również materiały dotyczące wspólnego czytania i relacji rodzeństwa.

Całość tworzy praktyczny zestaw dla rodzin rozpoczynających korzystanie z AAC. Jednocześnie może rozszerzyć środowisko komunikacyjne osób, które już używają własnego systemu.

Co zawiera pakiet „AAC w domu – na start”?

W zestawie otrzymujesz:

• Plan dnia Dom
• Poranna rutyna
• Wieczorna rutyna
• Znaki szybkie potrzeby
• Tablice szybkiej komunikacji PCS
• Słownictwo podstawowe
• Etykiety dom
• Mam w domu
• Dziś Jutro Wczoraj
• Słów kilka o AAC
• Mój wyjątkowy brat

To nie jest zestaw jedenastu podobnych tablic. Przeciwnie, każdy produkt odpowiada na inny fragment codziennego funkcjonowania.

Plan i rutyny pomagają organizować dzień. Tablice oraz symbole zwiększają dostępność komunikacji.

Natomiast materiały dotyczące AAC i relacji rodzinnych wspierają partnerów komunikacyjnych. Dzięki temu pakiet nie skupia się wyłącznie na użytkowniku.

Dlaczego AAC powinno być obecne w domu?

Komunikacja nie zaczyna się w gabinecie i nie kończy wraz z terapią. Najwięcej prawdziwych rozmów powstaje podczas zwyczajnych sytuacji.

Ktoś chce wybrać śniadanie. Inna osoba protestuje przeciw zmianie planu. Jeszcze ktoś opowiada o tym, co wydarzyło się wcześniej.

Właśnie wtedy język nabiera znaczenia. Użytkownik widzi, że jego komunikat może wpływać na otoczenie.

Dom pozwala również wielokrotnie spotykać te same słowa. Nie oznacza to jednak mechanicznego powtarzania symboli.

Znacznie ważniejsze pozostaje używanie języka w odpowiednim kontekście. Dlatego partner może modelować komunikaty podczas własnych wypowiedzi.

Badania nad wspomaganym inputem AAC wskazują pozytywne efekty takich interwencji. Dotyczą one zarówno rozumienia, jak i ekspresji.

Dom nie musi zmienić się w salę terapeutyczną

Rodzina nie powinna prowadzić terapii przez cały dzień. Taki model może nadmiernie obciążać wszystkich uczestników.

Zamiast tego warto wykorzystywać sytuacje, które i tak się wydarzą. Codzienne życie dostarcza potrzebnego kontekstu.

Podczas robienia kanapki można modelować wybory. Przy ubieraniu pojawiają się komentarze, pytania i protest.

Z kolei wieczorem można wrócić do wydarzeń dnia. W czasie zabawy pojawiają się żarty, negocjacje oraz spontaniczne inicjowanie kontaktu.

Rodzice potrzebują przede wszystkim strategii możliwych do zastosowania w zwyczajnym życiu. Dlatego AAC powinno wpisywać się w rytm rodziny.

Nie chodzi o zwiększanie liczby ćwiczeń. Chodzi natomiast o zwiększanie liczby prawdziwych okazji do komunikowania.

„Plan dnia Dom” pomaga uporządkować codzienność

Jednym z głównych elementów zestawu jest „Plan dnia Dom”. Produkt pozwala wizualizować wydarzenia oraz kolejne aktywności.

Plan może przedstawiać cały dzień. Jednak równie dobrze może obejmować tylko kilka najbliższych wydarzeń.

Nie każda osoba potrzebuje takiego samego poziomu szczegółowości. Dlatego liczbę elementów warto dopasować do konkretnego użytkownika.

Informacja wizualna pozostaje dostępna dłużej niż komunikat wypowiedziany. Dzięki temu użytkownik może samodzielnie do niej wrócić.

Ponadto plan może ułatwiać rozmowę o tym, co wydarzy się później. Partner zyskuje również okazję do modelowania pojęć czasu.

Badania nad wsparciem wizualnym w domu dotyczą głównie osób autystycznych. Wyniki wskazują znaczenie dostępności, indywidualizacji oraz udziału rodziny.

Plan powinien odpowiadać prawdziwemu życiu

Gotowy harmonogram ma sens tylko wtedy, gdy odzwierciedla rzeczywiste wydarzenia. Nie powinien tworzyć sztywnego obrazu idealnego dnia.

Czasami plan się zmienia. Ktoś przyjeżdża później, pada deszcz albo wizyta zostaje odwołana.

W takiej sytuacji warto pokazać zmianę wizualnie. Równocześnie partner może nazwać ją w systemie AAC.

Użytkownik powinien również mieć możliwość wpływania na część planu. Dlatego warto pozostawić miejsce na wybór aktywności.

Istotne są także komunikaty związane z odmową. „Nie chcę”, „później” albo „inaczej” należą do prawdziwego języka.

Plan ma wspierać orientację. Nie powinien natomiast służyć wyłącznie do egzekwowania kolejnych czynności.

„Poranna rutyna” pomaga zobaczyć kolejne czynności

Początek dnia często obejmuje wiele następujących po sobie działań. Informacje przekazywane wyłącznie słownie mogą szybko znikać.

„Poranna rutyna” pozwala uporządkować tę sekwencję w formie wizualnej. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć kolejne czynności.

Rodzina może wykorzystać materiał podczas wstawania, ubierania lub przygotowania do wyjścia. Jednak nie trzeba wymagać ciągłego śledzenia planszy.

Dla jednej osoby pomocna będzie cała sekwencja. Z kolei innej wystarczą tylko dwa następne etapy.

Poranna rutyna tworzy również okazje do modelowania języka. Pojawiają się słowa związane z działaniem, miejscem oraz czasem.

Na przykład można używać komunikatów „teraz”, „potem”, „gotowe” albo „jeszcze”. Przydadzą się również „pomóż” i „nie chcę”.

„Wieczorna rutyna” wspiera zakończenie dnia

Wieczór także składa się z wielu powtarzalnych wydarzeń. Dlatego wizualizacja może pomagać w przewidywaniu kolejnych czynności.

„Wieczorna rutyna” porządkuje typowe aktywności związane z końcem dnia. Materiał może być używany elastycznie.

Nie każda czynność musi odbywać się zawsze w tej samej kolejności. Co więcej, część elementów można wybierać wspólnie.

Przed snem pojawiają się także wartościowe sytuacje komunikacyjne. Można wrócić do wydarzeń dnia albo porozmawiać o jutrze.

Jednocześnie użytkownik może decydować o książce, muzyce lub kolejności wybranych czynności.

Takie momenty pokazują, że planowanie nie wyklucza sprawczości. Przeciwnie, dobrze użyta wizualizacja może zwiększać możliwość wyboru.

„Znaki szybkie potrzeby” zapewniają dostęp do ważnych komunikatów

Niektóre informacje wymagają szybkiego przekazania. Dotyczą bólu, toalety, pragnienia albo innych aktualnych potrzeb.

„Znaki szybkie potrzeby” zwiększają dostępność często potrzebnego słownictwa. Dzięki temu użytkownik może szybciej przekazać istotną informację.

Jednocześnie taki zestaw nie powinien wyznaczać granic komunikacji. Człowiek potrzebuje czegoś więcej niż możliwość zgłaszania potrzeb.

Język służy także komentowaniu, pytaniu i budowaniu relacji. Dlatego szybkie symbole najlepiej traktować jako jeden z elementów środowiska.

Pełny system komunikacyjny powinien pozostać dostępny. Tablica tematyczna nie zastępuje szerszego języka użytkownika.

Warto również uważać na częste pytanie „czego chcesz?”. Zamiast tego można komentować, przewidywać oraz tworzyć przestrzeń dla spontanicznych wypowiedzi.

„Tablice szybkiej komunikacji PCS” zwiększają dostępność języka

Pełny system AAC powinien towarzyszyć użytkownikowi możliwie szeroko. Czasami przydają się jednak dodatkowe tablice w konkretnych miejscach.

Tablice szybkiej komunikacji PCS można umieścić tam, gdzie często pojawiają się określone sytuacje. Dzięki temu język pozostaje pod ręką.

Papierowa tablica może przydać się w kuchni, łazience albo podczas aktywności ruchowej. Ponadto sprawdzi się wtedy, gdy urządzenie elektroniczne jest mniej wygodne.

Nie oznacza to zastępowania osobistego systemu AAC. Przeciwnie, dodatkowa pomoc ma zwiększać dostępność komunikacji.

Partner może używać tablicy podczas własnego mówienia. Wskazywanie symboli tworzy wtedy model wspomaganego języka.

Modelowanie nie oznacza sprawdzania

Podczas modelowania dorosły pokazuje, jak można korzystać z dostępnego systemu. Nie musi później żądać identycznej odpowiedzi.

Rodzic może powiedzieć „jeszcze sok” i wskazać odpowiednie symbole. Następnie rozmowa po prostu trwa dalej.

Użytkownik nie musi udowadniać, że zapamiętał wskazane słowa. Dzięki temu interakcja zachowuje naturalny charakter.

Badania nad wspomaganym modelowaniem opisują pozytywne efekty takich strategii. Dotyczą one dzieci i młodzieży z różnymi potrzebami komunikacyjnymi.

Co ważne, efekty odnoszą się zarówno do rozumienia, jak i ekspresji. Modelowanie warto więc osadzać w codziennych sytuacjach.

„Słownictwo podstawowe” rozszerza komunikację poza potrzeby

Domowy system AAC nie powinien przypominać wyłącznie karty zamówień. Dlatego pakiet zawiera również „Słownictwo podstawowe”.

Tego rodzaju słowa można wykorzystywać w wielu sytuacjach. Pozwalają budować różne komunikaty bez tworzenia osobnej tablicy dla każdego tematu.

Słownictwo podstawowe można łączyć ze słowami bardziej szczegółowymi. W rezultacie użytkownik zyskuje elastyczniejszy język.

Podczas zabawy pojawią się czasowniki oraz komentarze. Przy posiłku część rzeczowników się zmieni, ale wiele słów pozostanie wspólnych.

Właśnie ta powtarzalność tworzy naturalne okazje do modelowania. Jeden symbol może pojawiać się w wielu kontekstach.

„Etykiety dom” osadzają symbole w rzeczywistej przestrzeni

Przestrzeń domowa również może wspierać rozumienie języka. „Etykiety dom” pozwalają łączyć symbole z miejscami i przedmiotami.

Nie trzeba jednak oznaczać całego mieszkania jednego dnia. Lepiej wybierać elementy mające określoną funkcję.

Zbyt duża liczba grafik może tworzyć wizualny chaos. Dlatego warto zacząć od najczęściej używanych miejsc albo przedmiotów.

Przydatność etykiety rośnie, kiedy ktoś rzeczywiście z niej korzysta. Sam symbol przyklejony do szafki nie uczy automatycznie języka.

Partner może wskazać etykietę podczas działania lub rozmowy. Wtedy grafika zostaje powiązana z realnym kontekstem.

Dobór symboli powinien uwzględniać sposób dostępu konkretnego użytkownika. Znaczenie mają także jego możliwości wzrokowe i poznawcze.

Nie trzeba oklejać domu każdym symbolem

Wprowadzanie AAC nie polega na zwiększaniu liczby grafik bez końca. Liczy się dostępność znaczącego języka.

Jedna dobrze wykorzystywana tablica może dać więcej niż kilkadziesiąt nieużywanych kartek. Dlatego jakość interakcji pozostaje kluczowa.

Warto obserwować, gdzie najczęściej pojawiają się trudności komunikacyjne. Następnie można dostosować właśnie te miejsca.

Kuchnia będzie wymagała innego słownictwa niż łazienka. Jeszcze inne komunikaty pojawią się podczas wspólnej zabawy.

Badania nad domowym wsparciem wizualnym podkreślają znaczenie indywidualizacji. Ponadto wskazują rolę dostępności oraz udziału rodziny.

„Mam w domu” wprowadza czytanie uczestniczące

Pakiet obejmuje również książeczkę „Mam w domu”. Materiał wykorzystuje schemat czytania uczestniczącego.

Dziecko może uzupełniać kolejne fragmenty odpowiednim sposobem komunikowania. Odpowiedź może pojawić się poprzez symbol albo własny system AAC.

Najważniejszy pozostaje jednak udział użytkownika. Nie chodzi wyłącznie o poprawne wskazanie brakującego obrazka.

Książeczka może stać się początkiem rozmowy. Można opowiadać o własnym domu, zwierzętach albo komentować ilustracje.

Ponadto wspólne czytanie tworzy naturalny kontekst dla rozwijania języka. Partner może modelować słowa bez ciągłego testowania.

Literatura AAC wskazuje na wartość czytania uczestniczącego. Szczególnie ważne pozostają pytania otwarte, komentarze oraz dostęp do sposobu odpowiedzi.

Czytanie uczestniczące nie wymaga jednej odpowiedzi

Dorosły często zna odpowiedź przewidzianą przez książeczkę. Użytkownik może jednak chcieć powiedzieć coś zupełnie innego.

Taki komentarz warto zauważyć. Spontaniczna inicjacja może być komunikacyjnie ważniejsza niż ukończenie zadania.

Partner może rozszerzyć wypowiedź dziecka. Jednocześnie powinien unikać ciągłego poprawiania lub sprawdzania.

Wspólne czytanie daje miejsce na powtarzalność. Z drugiej strony pozwala rozwijać coraz bogatsze rozmowy przy kolejnych lekturach.

Badacze wskazują także znaczenie książek dopasowanych do wieku i zainteresowań. Dzięki temu wspólne czytanie pozostaje autentyczną sytuacją komunikacyjną.

„Dziś Jutro Wczoraj” pomaga rozmawiać o czasie

Pojęcia czasu są abstrakcyjne. Ich znaczenie zmienia się wraz z momentem wypowiedzi.

Dzisiejsze „jutro” stanie się później „dzisiaj”. Następnie to samo wydarzenie będzie już „wczoraj”.

Materiał „Dziś Jutro Wczoraj” pozwala wizualnie wspierać rozmowy o tej zmienności.

Badania rozwoju języka pokazują, że dzieci stopniowo doskonalą rozumienie słów deiktycznych. Dlatego nie warto traktować ich jako prostego ćwiczenia pamięciowego.

Znacznie lepiej osadzać te pojęcia w realnych wydarzeniach. Można mówić o tym, co robiliśmy wczoraj.

Później warto zaplanować wydarzenie przewidziane na jutro. W ten sposób znaczenie słów łączy się z doświadczeniem użytkownika.

„Słów kilka o AAC” wspiera partnera komunikacyjnego

Dobry start z AAC wymaga nie tylko przygotowania materiałów. Rodzina potrzebuje również podstawowej wiedzy.

„Słów kilka o AAC” wprowadza w najważniejsze zagadnienia komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

Materiał może pomóc rozpocząć rozmowę między dorosłymi. Dzięki temu łatwiej ustalić wspólne zasady wspierania użytkownika.

Każdy partner powinien wiedzieć, gdzie znajduje się system AAC. Ważna jest także świadomość, że komunikacja nie ogranicza się do próśb.

Rodzina może ustalić kilka prostych strategii. Na przykład warto dawać czas na odpowiedź oraz regularnie modelować.

Przydatne pozostaje również komentowanie zamiast ciągłego zadawania pytań. Badania nad instruktażem partnerów potwierdzają wartość takich strategii.

Partner komunikacyjny ma kluczowe znaczenie

Kupienie tablicy nie uruchamia automatycznie komunikacji. Użytkownik potrzebuje ludzi, którzy zauważają i respektują jego komunikaty.

Ważne jest dostrzeganie różnych form odpowiedzi. Gest, spojrzenie lub ruch może poprzedzać użycie symbolu.

Ponadto partner powinien pozostawiać przestrzeń na inicjatywę. Ciąg pytań łatwo zamienia rozmowę w sprawdzian.

Zamiast „co to?”, można powiedzieć własny komentarz. Następnie warto poczekać na reakcję użytkownika.

Rodzice mogą skutecznie rozwijać strategie komunikacyjne po odpowiednim przygotowaniu. Dlatego ten pakiet obejmuje także materiał przeznaczony właśnie dla nich.

„Mój wyjątkowy brat” wnosi perspektywę rodziny

AAC w domu nie dotyczy wyłącznie relacji dziecko–rodzic. Rodzeństwo również uczestniczy w codziennych sytuacjach komunikacyjnych.

Dlatego w pakiecie znajduje się książeczka „Mój wyjątkowy brat”.

Historia opowiada o Bartku oraz jego starszym bracie Kubie. Kuba jest autystyczny i korzysta z tabletu do komunikacji.

Bartek stopniowo poznaje sposób porozumiewania się brata. Jednocześnie materiał otwiera przestrzeń do rozmowy o różnicach oraz relacjach rodzinnych.

Do opowiadania dołączono także wskazówki dla rodziców. Poruszają one między innymi temat komunikacji oraz niepełnosprawności.

Rodzeństwo nie powinno stawać się terapeutą

Włączenie rodzeństwa w komunikację może budować relację. Nie oznacza to jednak, że brat lub siostra mają prowadzić terapię.

Znacznie ważniejsze są wspólna zabawa, rozmowa oraz naturalna obecność. Relacja powinna pozostać relacją rodzeństwa.

Ponadto potrzeby wszystkich dzieci w rodzinie wymagają respektowania. Odpowiedzialność za komunikację nie może automatycznie przechodzić na rodzeństwo.

Badania dotyczące udziału rodzeństwa w interwencjach wskazują obiecujące efekty. Jednocześnie baza dowodowa pozostaje zróżnicowana.

Dlatego warto korzystać z potencjału relacji bez tworzenia dodatkowych obowiązków dla dziecka.

Jak zacząć korzystać z pakietu?

Nie trzeba przygotowywać wszystkich jedenastu produktów pierwszego dnia. Lepiej tworzyć środowisko stopniowo.

Najpierw obserwuj codzienne sytuacje. Zwróć uwagę, kiedy użytkownik szczególnie potrzebuje wsparcia komunikacyjnego.

Następnie możesz przygotować Plan dnia Dom. Wybierz tylko te symbole, które odpowiadają rzeczywistej codzienności.

Poranną oraz wieczorną rutynę wprowadź wtedy, gdy taki format jest potrzebny. Nie każda osoba musi korzystać z obu.

Później przygotuj łatwo dostępne tablice komunikacyjne. Jednocześnie zadbaj o dostęp do pełnego systemu AAC.

Etykiety warto dodawać stopniowo. Książeczki natomiast można wprowadzić podczas wspólnego czasu.

Co modelować w domu?

Najlepiej zaczynać od komunikatów związanych z aktualną sytuacją. Nie ma potrzeby realizować codziennej listy obowiązkowych słów.

Podczas śniadania pojawią się „chcę”, „więcej” albo „inne”. Jednak użytkownik może równie dobrze powiedzieć „nie lubię”.

W trakcie zabawy przydadzą się „jeszcze”, „moja kolej” oraz „śmieszne”. Pojawią się także komentarze związane z zainteresowaniami.

Z kolei podczas zmiany planu warto modelować „inaczej”, „później” i „dlaczego?”. Wieczorem można wracać do wydarzeń dnia.

Naturalny język obejmuje znacznie więcej funkcji niż proszenie. Dlatego potrzebne są także protest, pytania, humor i rozmowa społeczna.

AAC powinno być dostępne także wtedy, gdy wszystko idzie dobrze

Częsty błąd polega na sięganiu po komunikację dopiero podczas trudności. Wtedy AAC zaczyna kojarzyć się wyłącznie z kryzysem.

Język powinien być obecny podczas przyjemnych i zwyczajnych sytuacji. Przecież wspólne żarty są równie ważne jak zgłaszanie bólu.

Można modelować podczas gotowania, oglądania zdjęć albo zabawy. Dobrym momentem będzie także przygotowanie wspólnego wyjścia.

Im więcej znaczących kontekstów, tym szersza funkcja AAC. Nie oznacza to jednak konieczności modelowania bez przerwy.

Partner powinien pozostać przede wszystkim rozmówcą. Dlatego komunikacja potrzebuje naturalnego rytmu i autentycznego zainteresowania drugą osobą.

Pełny system AAC nadal pozostaje najważniejszy

Pakiet dostarcza wielu przydatnych pomocy. Żadna z nich nie zastępuje indywidualnego, pełnego systemu komunikacyjnego.

Plan dnia odpowiada na określone potrzeby. Podobnie tablice szybkiej komunikacji mają ograniczony zakres słownictwa.

Użytkownik może zechcieć porozmawiać o czymś nieprzewidzianym. Właśnie dlatego potrzebuje dostępu do szerszego języka.

Tematyczne pomoce warto traktować jako element większego środowiska. Powinny zwiększać dostępność komunikacji w konkretnej sytuacji.

Nie powinny natomiast ograniczać wypowiedzi do przygotowanych odpowiedzi. Najważniejsze pozostaje realne uczestnictwo użytkownika w życiu rodziny.

Dla kogo przygotowaliśmy „AAC w domu – na start”?

Zestaw może wspierać rodziny rozpoczynające wprowadzanie AAC. Sprawdzi się także po otrzymaniu pierwszego systemu komunikacyjnego.

Materiały przydadzą się osobom z niezaspokojonymi potrzebami komunikacyjnymi. Ponadto część produktów można dopasować do różnych grup wiekowych.

Nie trzeba posiadać wcześniejszego doświadczenia z rozbudowanymi pomocami. Pakiet zawiera proste materiały oraz narzędzia do dalszego rozwijania komunikacji.

Rodzice mogą wykorzystywać zestaw w codzienności. Jednocześnie warto współpracować ze specjalistą AAC przy budowaniu indywidualnego systemu.

Logopedzi, pedagodzy i terapeuci mogą również korzystać z materiałów podczas pracy z rodziną. Szczególnie ważne pozostaje przenoszenie komunikacji do naturalnego środowiska.

Dlaczego to nie jest tylko pakiet do organizacji dnia?

Domowe wsparcie często kojarzy się przede wszystkim z planami i rutynami. Takie materiały są potrzebne, ale nie wystarczają.

Człowiek nie komunikuje się wyłącznie po to, żeby sprawdzić kolejną czynność. Potrzebuje również języka do budowania relacji.

Dlatego pakiet obejmuje słownictwo podstawowe oraz szybkie potrzeby. Tablice zwiększają dostępność AAC w różnych miejscach domu.

Etykiety łączą symbole z przestrzenią. Z kolei książeczka „Mam w domu” wprowadza czytanie uczestniczące.

Materiał „Dziś Jutro Wczoraj” wspiera rozmowę o czasie. Ulotka AAC rozwija wiedzę partnera.

„Mój wyjątkowy brat” rozszerza natomiast perspektywę o rodzeństwo. Dzięki temu pakiet obejmuje nie tylko organizację, ale także język i relacje.

AAC w domu oznacza język w codziennym życiu

Najważniejszym celem pakietu nie jest wydrukowanie wszystkich materiałów. Liczy się sposób wykorzystania ich w prawdziwych interakcjach.

Plan ma pomagać rozumieć dzień. Jednocześnie powinien pozostawiać miejsce na wybór i zmianę.

Tablica ma otwierać rozmowę. Nie może ograniczać wypowiedzi do kilku przewidzianych potrzeb.

Słownictwo podstawowe daje możliwość tworzenia nowych komunikatów. Natomiast partnerzy tworzą warunki do korzystania z tego języka.

Książeczki pozwalają dzielić uwagę i doświadczenie. Materiały rodzinne pomagają uwzględniać relacje z rodzeństwem.

W rezultacie „AAC w domu – na start” staje się czymś więcej niż zestawem PDF.

Dom nie musi być miejscem nieustannej terapii. Powinien pozostać miejscem życia, rozmowy, wyboru i relacji.

Dlatego AAC ma umożliwiać udział w tej codzienności. Nie uczymy kilku obrazków. Wprowadzamy język do życia.

Bibliografia

O’Neill, T., Light, J., Pope, L. (2018). Effects of Interventions That Include Aided Augmentative and Alternative Communication Input on the Communication of Individuals With Complex Communication Needs: A Meta-Analysis. Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 61(7), 1743–1765.

Biggs, E. E., Carter, E. W., Gilson, C. B. (2018). Systematic Review of Interventions Involving Aided AAC Modeling for Children With Complex Communication Needs. American Journal on Intellectual and Developmental Disabilities, 123(5), 443–473.

Kent-Walsh, J., Murza, K. A., Malani, M. D., Binger, C. (2015). Effects of Communication Partner Instruction on the Communication of Individuals Using AAC: A Meta-Analysis. Augmentative and Alternative Communication, 31(4), 271–284.

Rutherford, M., Baxter, J., Grayson, Z., Johnston, L., O’Hare, A. (2020). Visual supports at home and in the community for individuals with autism spectrum disorders: A scoping review. Autism, 24(2), 447–469.

Clendon, S., Erickson, K., van Rensburg, R. J., Amm, J. (2014). Shared Storybook Reading – An Authentic Context for Developing Literacy, Language, and Communication Skills. Perspectives on Augmentative and Alternative Communication, 23(4), 182–191.

Tillman, K. A., Marghetis, T., Barner, D., Srinivasan, M. (2017). Today is tomorrow’s yesterday: Children’s acquisition of deictic time words. Cognitive Psychology, 92, 87–100.

Lynam, A., Smith, M. M. (2022). Sibling involvement in interventions for children with a disability: a systematic review. Disability and Rehabilitation, 44(17), 4579–4589.

Mandak, K., Light, J. (2018). Family-centered services for children with complex communication needs. Augmentative and Alternative Communication, 34(2), 130–142.